نورِ قول

شو لبه زمین مسابقه ایستاده است. انگشتانش فرفره زرد را محکم گرفته‌اند.

هوای زمین پر از صدای چرخش فرفره‌هاست. همه چیز هیجان‌انگیز و پرسر و صداست.

لوئی شیروزاکی جلو می‌آید. فرفره تیره او ساکت است و حرکت نمی‌کند.

شو زانو می‌زند. فرفره زرد را به دست سرد لوئی نزدیک می‌کند.

یک جرقه کوچک می‌پرد. لوئی با تعجب چشمک می‌زند.

فرفره تیره ناگهان سریع‌تر می‌چرخد. مثل یک گلوله نقره‌ای روی زمین می‌لغزد.

مخاطبان با تعجب نگاه می‌کنند. سایه‌ها با نور رقصان کنار می‌روند.

سوت پایان می‌پیچد. لوئی شو را در آغوش می‌گیرد.