Milo ile Momo, parktaki meşe ağacının etrafında koşuşturarak oyun oynuyorlardı. Ayaklarının altında sıcak ahşap yol tıtırdı.
Bir yağmur damlası şıp diye Milo'nun burnuna düştü. Hapşırdı, kıvırcık kulaklarını salladı.
Ama yağmur damlaları diline değil, burnunu gıcıklatıyordu. "Bak Momo!" dedi.
Kulaklarını oynattılar ve tekrar denediler. Her seferinde damlacıklar kayıp gidiyordu.
Milo, tek patiyle çamurun içinde yürüdü. Pat pat pat! Damlalar havaya fırladı.
Su damlacıkları etrafında dans ederken sanki küçük yıldızlardı. Milo sevinçle havlayarak zıpladı.
Milo ile Momo, yağmurun altında döndüler ve oynadılar. Kıvırcık tüyleri ıslaktı.
Nihayet, bankın yanındaki çimenlere yığıldılar. Çamurdan biraz sıyrılmışlardı.
Yağmur yavaşça sustu. Gökyüzünde ince bir güneş ışığı belirdi.
Milo ve Momo, nemli çimende sıcacık bir güneş ışınlarının altında rahatça uzandılar. Tamamen mutluydular.
